Moja droga do fotografii nie prowadziła prostą ścieżką — rozpoczęła się w świecie nauki.
Jako doktor biologii przez lata patrzyłam na świat przez szkiełko mikroskopu, ucząc się dostrzegać strukturę, rytm i ukryty sens tam, gdzie inni widzieli jedynie przypadek.
Dziś mikroskop zamieniłam na obiektyw aparatu, ale ta sama naukowo-artystyczna dociekliwość prowadzi mnie do dziś:
poszukuję porządku i piękna w chaosie świata.
W mojej pracy spotykają się dwa bieguny — ulotna prawda reportażu oraz skupiona forma fotografii artystycznej.
Czysta
forma.
W fotografii autorskiej wracam do korzeni czystej formy. Głęboko inspirują mnie mistrzowie czerni i bieli — Edward Weston ze swoją poetycką dbałością o fakturę oraz Alfred Stieglitz, który w chmurach potrafił odnaleźć ekwiwalent ludzkich uczuć.
Geometria cienia, architektura ludzkiej twarzy, niema symfonia chmur na niebie.
Prawda
bez scenopisu.
Jako fotografka eventowa i reportażowa chwytam światło oraz niepowtarzalną energię chwili. Nie reżyseruję wydarzeń — obserwuję je z dyskretną uważnością i wrażliwością. Szukam szczerych emocji, gestów zawieszonych w ułamku sekundy i prawdy, która dzieje się bez scenopisu.
Niespodziewany uśmiech, splecione dłonie, żywy puls wydarzeń.
Wierzę, że najważniejsza opowieść zawsze ukryta jest w detalu. Fotografia to dla mnie sposób na zatrzymanie tego, co najpiękniejsze i najbardziej ulotne.
Zapraszam Cię do mojego świata — widzianego z czułością, naukową precyzją i bezkompromisowym zachwytem nad światłem.